ملاقات طفل:
زمانی که حق حضانت به یکی از والدین اعطا میگردد قاعدتا والد دیگر حق ملاقات فرزند را دارد.
البته باید توجه داشت که دادخواست ملاقات طفل صرفا مختص پدر یا مادر نیست و بنا به مصلحت طفل دادگاه برای ملاقات سایر اقربا از جمله پدر بزرگ و مادر بزرگ، خواهر و برادر و… نیز اتخاذ تصمیم مینماید.
زمان و مکان ملاقات با در نظر گرفتن مصلحت طفل و بنا به سن طفل تعیین میگردد.
نکته ای که باید در نظر داشت این است که مطابق ماده ۴۲ قانون حمایت از خانواده، صغیر و مجنون را نمیتوان بدون رضایت ولی، قیم، مادر یا شخصی که حضانت و نگهداری آنان به او واگذار شده است از محل اقامت مقرر بین طرفین یا محل اقامت قبل از وقوع طلاق به محل دیگر یا خارج از کشور فرستاد، مگر اینکه دادگاه آن را به مصلحت صغیر و مجنون بداند و با درنظر گرفتن حق ملاقات اشخاص ذیحق این امر را اجازه دهـد. دادگاه درصـورت موافقت با خـارج کردن صغیـر و مجنون از کشور، بنابر درخواست ذینفع، برای تضمین بازگرداندن صغیر و مجنون تأمین مناسبی اخذ میکند.
ضمانت اجرای ممانعت از ملاقات فرزند:
ماده ۶۳۲ قانون مجازات اسلامی:
اگر کسی از دادن طفلی که به او سپرده شده است در موقع مطالبه اشخاصی که قانونا حق مطالبه دارند امتنا کند به مجازات از سه ماه تا شش ماه حبس یا به جزای نقدی از یک میلیون و پانصد هزار تا سه میلیون ریال محکوم خواهد شد.
ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده 1391
هرگاه مسوول حضانت از انجام تکالیف مقرر خودداری کند یا مانع ملاقات طفل با اشخاص ذی حق شود، برای بار اول به پرداخت جزای نقدی درجه هشت و درصورت تکرار به حداکثر مجازات مذکور محکوم میشود.
